به گزارش پایگاه خبری تحلیلی عصر کار،شهرسازی تنها به ساخت ساختمان و افزایش تعداد واحدهای مسکونی محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از عوامل مانند الگوی اشتغال، حملونقل، خدمات شهری، توان اقتصادی خانوارها و سبک زندگی مردم باید در کنار یکدیگر دیده شود.
به گفته وی، یکی از چالشهای مهم در توسعه شهری، فاصله میان محل سکونت و محل اشتغال است؛ موضوعی که باعث میشود بسیاری از شهروندان هر روز زمان قابل توجهی را در مسیر رفتوآمد سپری کنند. این زمان علاوه بر هزینههای اقتصادی، آثار اجتماعی نیز به همراه دارد و میتواند موجب خستگی، کاهش بهرهوری و کاهش فرصت حضور افراد در کنار خانواده شود.
این فعال صنعت ساختمان افزود: توسعه مجتمعهای مسکونی در نزدیکی مراکز اشتغال، شهرکهای صنعتی و مناطق تولیدی میتواند یکی از راهکارهای کاهش این فاصله باشد. چنین رویکردی علاوه بر کاهش بار ترافیکی، مصرف انرژی و هزینههای رفتوآمد، زمینه ایجاد تعادل بیشتر میان زندگی شخصی و فعالیت اقتصادی افراد را فراهم میکند.
وی ادامه داد: در کنار مکانیابی صحیح پروژههای مسکونی، توجه به الگوی واقعی تقاضا نیز اهمیت زیادی دارد. ساخت واحدهای مسکونی با متراژهای متنوع، از جمله واحدهای کوچکمتراژ با ابعاد متناسب با توان اقتصادی خانوارها، میتواند به کاهش هزینه تمامشده و افزایش دسترسی گروههای بیشتری از جامعه به مسکن مناسب کمک کند.
وی با اشاره به اهمیت استفاده از داده و اطلاعات دقیق در تصمیمگیریهای شهری گفت: برنامهریزی برای آینده شهرها نیازمند شناخت درست از جمعیت، مراکز اشتغال، ظرفیتهای اقتصادی و زیرساختهای موجود است و نمیتوان بدون بررسی دقیق، توسعه شهری را صرفاً بر اساس افزایش ساختوساز دنبال کرد.
این فعال حوزه ساختمان خاطرنشان کرد: شهرهای آینده باید به سمت ایجاد ارتباط منطقی میان محل زندگی، محل کار و خدمات مورد نیاز مردم حرکت کنند. توجه همزمان به اقتصاد، محیط زندگی و آرامش خانوادهها میتواند مسیر توسعه پایدار شهری را هموار کند.
/پایان متن/













Tuesday, 18 August , 2026