در فضای سیاسی امروز، اختلاف‌نظر امری طبیعی است؛ آنچه غیرطبیعی به نظر می‌رسد، تلاش برای حذف یک دیدگاه با برچسب‌زنی و هیاهو به‌جای پاسخ‌گویی مستدل است. از این منظر، موضع حسین مرعشی را باید جدی گرفت؛ نه به این دلیل که هر سخن او الزاماً بی‌نقص است، بلکه به این دلیل که سیاست‌ورزی بدون پذیرش واقعیت‌های موجود و بدون گفت‌وگوی صریح، چیزی جز تکرار بن‌بست‌های گذشته نخواهد بود.

کامران ترابی‌جهرمی، عضو شورای مرکزی کارگزاران فارس در پاسخ به اظهارات اخیر شریعتمداری مدیرمسئول روزنامه کیهان نوشت:

در مقابل رویکردی که به‌جای پاسخ روشن به یک استدلال، به حمله سیاسی و ایجاد فضای دو قطبی متوسل می‌شود، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، نشانه ضعف استدلال است. اگر نقدی به سخنان مرعشی وجود دارد، راه پاسخ دادن روشن است: استدلال در برابر استدلال، آمار در برابر آمار و واقعیت در برابر واقعیت.
شریعتمداری اگر با مرعشی مخالف است، چرا اصل بحث را پاسخ نمی‌دهد؟
نمی‌توان هر سخنی را که با نگاه ما سازگار نیست، با چند عنوان کلی کنار گذاشت و انتظار داشت افکار عمومی هم بدون پرسش آن را بپذیرد. جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند سیاستمدارانی است که مسئولیت مواضع خود را بپذیرند و درباره پیامدهای آن نیز پاسخ‌گو باشند.

حمایت از مرعشی در این بحث، به معنای دادن چک سفیدامضاء به او نیست. اتفاقاً دفاع واقعی از یک موضع سیاسی آن است که آن موضع در معرض نقد و گفت‌وگوی جدی قرار گیرد. اما نقد زمانی اعتبار دارد که از سطح تخریب شخصیت و شعار عبور کند و وارد متن مسئله شود.

مشکل اصلی دقیقاً همین‌جاست: وقتی پاسخ منطقی دشوار می‌شود، برخی ترجیح می‌دهند صدای خود را بلندتر کنند. اما بلندتر حرف زدن، استدلال را قوی‌تر نمی‌کند.

امروز جامعه ایران با مسائل واقعی و سنگینی روبه‌روست؛ مسائل اقتصادی، اجتماعی و سیاسی با تیترهای تند و جنگ لفظی حل نمی‌شوند. مردم حق دارند بدانند راه‌حل چیست، هزینه آن چقدر است و چه کسی مسئول نتایج آن خواهد بود.

بنابراین اگر شریعتمداری نقدی جدی به مرعشی دارد، میدان باز است. حرفش را روشن بزند و با دلیل از آن دفاع کند. اما اگر قرار است پاسخ، صرفاً حمله و برچسب باشد، طبیعی است که افکار عمومی آن را جدی نگیرد.

دوران سیاست‌ورزی با فریاد گذشته است. امروز استدلال می‌خواهند، پاسخ روشن می‌خواهند و مسئولیت‌پذیری و درست در همین نقطه است که موضع مرعشی، فارغ از موافقت یا مخالفت با تمام جزئیات آن، ارزش شنیدن و بررسی کردن پیدا می‌کند.

/پایان متن/