میدانی با نام مقدس حضرت ولیعصر(عج) در قلب شیراز و در مجاورت مدرسه، بیمارستان، مترو و مراکز پرتردد شهری، نباید به محل نمایش آسیب‌های اجتماعی و بی‌تفاوتی دستگاه‌های مسئول تبدیل شود. مردم دیگر وعده نمی‌خواهند؛ اقدام فوری، هماهنگ و نتیجه است.

احمدرضا سیوندی، فعال مدنی، سیاسی و اجتماعی و تحلیل‌گر مدیریت شهری در این یادداشت نوشت:

میدان ولیعصر(عج) یکی از مهم‌ترین، پرترددترین و استراتژیک‌ترین نقاط شهری شیراز است؛ اما امروز متأسفانه این میدان و محورهای پیرامونی آن با مجموعه‌ای از آسیب‌های اجتماعی مواجه است که دیگر نمی‌توان با سکوت، انکار یا وعده‌های تکراری از کنار آن عبور کرد.

وجود پدیده‌هایی همچون حضور افراد آسیب‌دیده اجتماعی(زنان خیابانی،ترنس ها)، کارتن‌خوابی، معتادین متجاهر، مزاحمت‌های خیابانی و دیگر ناهنجاری‌های اجتماعی در محدوده‌ای که در مجاورت ایستگاه‌های اتوبوس، مترو، بیمارستان و به‌ویژه مدارس دخترانه قرار دارد، یک زنگ خطر جدی برای مدیریت شهری و دستگاه‌های مسئول است.

سؤال روشن مردم این است:

مسئول ساماندهی این وضعیت دقیقاً چه کسی است؟

شهرداری؟ فرمانداری؟ نیروی انتظامی؟ بهزیستی؟ دستگاه قضایی؟ نهادهای فرهنگی؟ یا همه این دستگاه‌ها که سال‌هاست مسئولیت را میان یکدیگر پاس می‌دهند؟

مگر می‌شود در قلب شهر، در یکی از مهم‌ترین محورهای تردد شهروندان، چنین وضعیتی وجود داشته باشد و دستگاه‌های متولی همچنان شاهد و ناظر باقی بمانند؟

سال‌های گذشته نیز درباره وضعیت اجتماعی این محدوده مستند تهیه و حتی موضوع به شورای تأمین منعکس شد؛ اما متأسفانه آنچه مردم در عمل دیدند، تغییر محسوسی نبود.

اگر قرار است گزارش‌ها بایگانی شوند و جلسات برگزار شود اما خروجی ملموسی برای مردم نداشته باشد، پس فلسفه این جلسات و این همه دستگاه مسئول چیست؟

امروز دیگر زمان تعارف نیست

از استاندار ، فرمانداری، نیروی انتظامی، سازمان بهزیستی، شهرداری شیراز، دستگاه قضایی، سپاه پاسداران و سایر نهادهای مسئول انتظار می‌رود به‌جای اقدامات مقطعی و نمایشی، یک برنامه جامع، مستمر و قابل ارزیابی برای ساماندهی آسیب‌های اجتماعی میدان ولیعصر و محورهای پیرامونی آن تدوین و اجرا کنند.

البته باید یک نکته را با صراحت گفت:

مبارزه با آسیب اجتماعی، به معنای تحقیر یا حذف انسان‌های آسیب‌دیده نیست.

بسیاری از این افراد خود قربانی چرخه‌ای از فقر، اعتیاد، بی‌خانمانی، مشکلات خانوادگی و فقدان حمایت اجتماعی هستند. برخورد مؤثر باید همزمان شامل کنترل قانونی، جمع‌آوری ساماندهی‌شده، مددکاری، درمان، اسکان و بازتوانی اجتماعی باشد؛ نه اینکه افراد را از یک نقطه به نقطه دیگر منتقل کنیم و تصور کنیم مسئله حل شده است.

اما در کنار این موضوع، باید با صراحت از مسئولان پرسید:

آیا شأن میدان ولیعصر(عج) در مرکز شهر شیراز این است؟

اگر نام ولیعصر(عج) بر این میدان گذاشته شده است، انتظار مردم این است که این نام با محیطی شایسته، امن، فرهنگی و اجتماعی متناسب با شأن آن همراه باشد.

نمی‌شود نام ولیعصر(عج) را بر یک میدان گذاشت و بعد در برابر آسیب‌های اجتماعی گسترده در همان نقطه بی‌تفاوت بود.

یا باید برای این میدان کاری کرد، یا باید درباره چرایی استمرار این وضعیت به مردم پاسخ داد.

اتفاقاً میدان ولیعصر و پارک ولیعصر ظرفیت بسیار مناسبی برای یک تحول جدی دارند. با یک برنامه منسجم می‌توان این محدوده را از یک نقطه پرآسیب به یک محور فرهنگی، اجتماعی، ورزشی و خانوادگی تبدیل کرد.

برگزاری برنامه‌های فرهنگی و مذهبی، فعالیت‌های اجتماعی برای خانواده‌ها و نوجوانان، برنامه‌های ورزشی، ایجاد فضاهای مناسب برای حضور خانواده‌ها، افزایش روشنایی و نظارت شهری، تقویت حضور نیروهای خدمات اجتماعی و انتظامی و استفاده واقعی از ظرفیت پارک ولیعصر می‌تواند بخشی از این مسیر باشد.

اما این کار با اقدامات جزیره‌ای هیچ دستگاهی به نتیجه نمی‌رسد.

میدان ولیعصر نیازمند فرماندهی واحد اجتماعی و هماهنگی واقعی میان دستگاه‌هاست.

مردم از مسئولان جلسه نمی‌خواهند؛ نتیجه می‌خواهند.

مردم از مسئولان گزارش‌های اداری نمی‌خواهند؛ امنیت، آرامش و کرامت اجتماعی می‌خواهند.

مردم نمی‌خواهند آسیب‌های اجتماعی از یک خیابان به خیابان دیگر منتقل شود؛ راه‌حل واقعی و پایدار می‌خواهند.و امروز مطالبه ما به‌عنوان کنشگران مدنی و اجتماعی روشن است:

میدان ولیعصر (عج) شیراز را دریابید

این میدان نباید به نماد بی‌تفاوتی در برابر آسیب‌های اجتماعی تبدیل شود.

اگر دستگاه‌های مسئول توان حل این مسئله را به‌صورت منفرد ندارند، کنار هم بنشینند و یک‌بار برای همیشه مسئولیت مشترک خود را بپذیرند.

شیراز به‌عنوان سومین حرم اهل‌بیت(ع)، شایسته چنین وضعیتی در یکی از مهم‌ترین میادین مرکزی خود نیست.

این یک مطالبه سیاسی نیست؛

این یک مطالبه جناحی نیست؛

این یک مطالبه شخصی نیست؛

این مطالبه شهروندانی است که حق دارند در مرکز شهر خود، محیطی امن، سالم، فرهنگی و شایسته خانواده‌ها داشته باشند.

و اگر امروز برای میدان ولیعصر تصمیم جدی گرفته نشود، فردا هزینه اجتماعی و مدیریتی آن بسیار سنگین‌تر خواهد بود.

مسئولان محترم؛ این‌بار لطفاً فقط جلسه برگزار نکنید؛ اقدام کنید.

/پایان متن/