در سال‌هایی که هزینه اداره کلان‌شهرها افزایش یافته، یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها درباره بودجه شهرداری شیراز این است که شهر تا چه اندازه از منابع پایدار و قابل تکرار اداره می‌شود و چه میزان از درآمد آن همچنان به ساخت‌وساز و منابع مقطعی وابسته است؟

سرویس مدیریت شهری عصر کار؛ سیده‌محدثه دهقانی: این پرسش مستقیماً متوجه شورای اسلامی شهر شیراز است؛ شورایی که بر اساس قانون، مسئول تصویب بودجه، اصلاح و متمم و تفریغ بودجه شهرداری و همچنین نظارت بر حساب درآمد و هزینه و امور مالی شهرداری است.

قانون نیز شورا را در جایگاهی قرار داده که صورت جامع درآمد و هزینه شهرداری را بررسی و تأیید کند و اطلاعات مالی مربوط را برای اطلاع عموم منتشر سازد.

از سوی دیگر، «قانون درآمد پایدار و هزینه شهرداری‌ها و دهیاری‌ها» مسیر مشخصی برای تنوع‌بخشی به منابع درآمدی شهرها پیش‌بینی کرده و منابعی همچون عوارض محلی، دارایی‌های غیرمنقول، ارزش افزوده ناشی از اجرای طرح‌های توسعه شهری، بهای خدمات و ابزارهای تأمین مالی و سرمایه‌گذاری را به رسمیت شناخته است.

بر همین اساس، «عصر کار» از شورای اسلامی شهر شیراز می‌پرسد:

سهم واقعی درآمدهای پایدار و قابل تکرار در بودجه شهرداری شیراز چند درصد است؟

درآمدهای شهرداری به تفکیک عوارض ساختمانی، عوارض نوسازی، بهای خدمات، مالیات بر ارزش افزوده، اجاره و بهره‌برداری از املاک، سرمایه‌گذاری و مشارکت‌ها، پارکینگ، تبلیغات، حمل‌ونقل و سایر منابع چه میزان است؟

چه مقدار از درآمدهای تحت عنوان «سرمایه‌گذاری» واقعاً درآمد سالانه و تکرارشونده است و چه مقدار حاصل از فروش، واگذاری، تهاتر یا تبدیل دارایی محسوب می‌شود؟

سهم درآمدهای وابسته به صدور پروانه و فعالیت ساختمانی طی پنج سال گذشته چه تغییری کرده است؟

و آیا شورای شهر حاضر است یک گزارش ساده و قابل فهم برای شهروندان منتشر کند که نشان دهد از هر ۱۰۰ تومان درآمد شهرداری شیراز، چند تومان از منابع پایدار و چند تومان از منابع وابسته به ساخت‌وساز یا دارایی‌های شهر تأمین می‌شود؟

درآمد پایدار تنها یک عنوان بودجه‌ای نیست؛ شاخصی برای سنجش میزان استقلال مالی شهر از درآمدهای مقطعی است.

«عصر کار» انتظار دارد شورای اسلامی شهر شیراز، در چارچوب وظیفه قانونی خود در تصویب و نظارت بر بودجه و درآمدهای شهرداری، ترکیب واقعی منابع درآمدی شهر و روند تغییر آن را برای افکار عمومی شفاف کند.

این پرسش مستقیماً متوجه شورای اسلامی شهر شیراز است؛ شورایی که بر اساس قانون، مسئول تصویب بودجه، اصلاح و متمم و تفریغ بودجه شهرداری و همچنین نظارت بر حساب درآمد و هزینه و امور مالی شهرداری است.

قانون نیز شورا را در جایگاهی قرار داده که صورت جامع درآمد و هزینه شهرداری را بررسی و تأیید کند و اطلاعات مالی مربوط را برای اطلاع عموم منتشر سازد.

از سوی دیگر، «قانون درآمد پایدار و هزینه شهرداری‌ها و دهیاری‌ها» مسیر مشخصی برای تنوع‌بخشی به منابع درآمدی شهرها پیش‌بینی کرده و منابعی همچون عوارض محلی، دارایی‌های غیرمنقول، ارزش افزوده ناشی از اجرای طرح‌های توسعه شهری، بهای خدمات و ابزارهای تأمین مالی و سرمایه‌گذاری را به رسمیت شناخته است.

بر همین اساس، «عصر کار» از شورای اسلامی شهر شیراز می‌پرسد:

سهم واقعی درآمدهای پایدار و قابل تکرار در بودجه شهرداری شیراز چند درصد است؟

درآمدهای شهرداری به تفکیک عوارض ساختمانی، عوارض نوسازی، بهای خدمات، مالیات بر ارزش افزوده، اجاره و بهره‌برداری از املاک، سرمایه‌گذاری و مشارکت‌ها، پارکینگ، تبلیغات، حمل‌ونقل و سایر منابع چه میزان است؟

چه مقدار از درآمدهای تحت عنوان «سرمایه‌گذاری» واقعاً درآمد سالانه و تکرارشونده است و چه مقدار حاصل از فروش، واگذاری، تهاتر یا تبدیل دارایی محسوب می‌شود؟

سهم درآمدهای وابسته به صدور پروانه و فعالیت ساختمانی طی پنج سال گذشته چه تغییری کرده است؟

و آیا شورای شهر حاضر است یک گزارش ساده و قابل فهم برای شهروندان منتشر کند که نشان دهد از هر ۱۰۰ تومان درآمد شهرداری شیراز، چند تومان از منابع پایدار و چند تومان از منابع وابسته به ساخت‌وساز یا دارایی‌های شهر تأمین می‌شود؟

درآمد پایدار تنها یک عنوان بودجه‌ای نیست؛ شاخصی برای سنجش میزان استقلال مالی شهر از درآمدهای مقطعی است.

«عصر کار» انتظار دارد شورای اسلامی شهر شیراز، در چارچوب وظیفه قانونی خود در تصویب و نظارت بر بودجه و درآمدهای شهرداری، ترکیب واقعی منابع درآمدی شهر و روند تغییر آن را برای افکار عمومی شفاف کند.

/پایان متن/