در روزگاری نه چندان دور حاکمیت را با اضلاعی چون دولت، مردم و سرزمین تعریف می‌کردند و به آنچه در این چهارچوب سرزمینی توسط دولت اعمال و به وسیله مردم پذیرفته می‌شد اعمال حاکمیت نامیده می‌شد. موضوعی مهم که باعث اقتدار دولت مستقر در این سرزمین شده و او را به یگانه منبع اقتدار در جامعه تبدیل می‌کرد.

مریم اسدی، مسئول بانوان سازمان فضای مجازی سراج استان فارس در یک یادداشت گفت:

با مرور زمان و با گسترش ارتباطات و خصوصا توسعه عجیب اینترنت و فضای مجازی، شاهد افول دولت های ملی در عرصه اعمال حاکمیت هستیم. افولی که با افزایش سطح تسلط معدود کشورهای دیگر، یادآور همان نظام امپریالیستی سابق شده و دوباره کشورهای مرکز، پیرامون را به نوعی تجدید حیات نموده است.
در سال‌های اخیر با گسترش شبکه‌های اینترنتی و انتقال بخش عظیمی از اقدامات و فعالیت‌های دولت‌ها به این حوزه، به مرور زمان یک خللی در حکمرانی دولت‌ها پدید آمده و آنها بخش مهمی از اقتدار خود را از دست داده‌اند که به یک چالش جدی برای آنها تبدیل شده است. چالشی که هرچند برای همه دولت‌ها وجود دارد، اما برای دولت‌های ضعیف در حوزه تکنولوژی و اینترنت بیشتر خود را نشان می‌دهد.
در این دوران مرجعیت اطلاع رسانی و اعمال اقتدار رسانه ای دولت‌ها به شدت تضعیف شده و کاربران شبکه‌های اجتماعی بدون در نظر گرفتن مصالح و قوانین داخلی کشورها به انتشار اخبار می‌پردازند و در مواقع بحرانی خصوصا آشوب‌ها به راحتی حاکمیت سیاسی و حتی امنیت را تحت شعاع قرار داده دولت‌ها را با یک چالش جدی مواجه می‌کنند.
در عرصه اقتصاد نیز با رواج بیت کوین‌ها کم کم پول ملی به حاشیه رانده شده و نوع جدیدی از مبادلات ارزی آغاز شده که به اشکال مختلف اقتدار اقتصادی دولت‌ها را با چالش مواجه کرده است. از جمله این موارد تاثیر شگرف جنگ رسانه‌ای بر کاهش ارزش پول ملی و به هم ریختن سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها از طریق تبلیغ و سپس خروج سرمایه‌های ملی به سمت اهداف غیر مشخص می‌باشد.
اگر در آغاز قرن گذشته شاهد شکل‌گیری نهادهای بین‌المللی همچون جامعه و سپس سازمان ملل بودیم، که یک کاهش اقتدار سیاسی دولت‌ها را سبب شد، و اعضای آن عمدتاً به صورت اشتراکی از بین دولت‌های جهانی انتخاب می‌شدند. اما امروز شاهد شکل‌گیری شرکت و غول‌های اینترنتی جهانی هستیم که به نوعی قدرت را برای خود به اشکال خصوصی مصادره کردند.
از این رو لازمست که دولت‌های ملی چه به شکل انفرادی یا هماهنگی بین المللی به محدودسازی شرکت‌ها و موسسات پشت پرده اینترنت و فضای مجازی پرداخته و قوانینی برای جلوگیری از اعمال درت‌های نامحدود آنها مصوب نمایند؛ در غیر این صورت خواهد شکل‌گیری نهادهای مجازی بین المللی همچون گوگل خواهیم بود که اساسی برای همه دولت‌ها خواهند بود.

/پایان متن/